Van Baarle: Willen stoppen en toch doorgaan

Van Baarle: Willen stoppen en toch doorgaan

Ashlynn van Baarle valt op in het vrouwenpeloton. Niet alleen vanwege haar lengte en uitstraling, maar ook door haar reputatie bij de jeugd en de junioren. 

Tekst: Ellis Heijboer; Foto: Sportfoto

Acht truien won ze in totaal bij de jeugd, maar nu is ze met haar derde jaar bezig in het vrouwenpeloton. En dat gaat met vallen en opstaan. Een valpartij, een voedselvergiftiging en een rugblessure maken het haar dit jaar niet makkelijk. "Ik kwam op het punt dat ik wilde stoppen met wielrennen."

 


Van Baarle komt uit een echt wielergezin. Haar ouders koersten en haar broer Dylan rijdt bij WorldTour-ploeg Cannondale-Garmin. Als jong meisje begint ze met wielrennen en al snel blijkt dat er een echte winnaar in haar schuilt. Na veel overwinningen bij de jeugd en junioren maakte Van Baarle ruim twee jaar geleden de overstap naar de elite. 

Na een eenjarig avontuur in Italië bij het UCI-team Faren Let’s Go Finland keert ze weer terug naar Nederland. Ze komt bij een clubteam TWC de Kempen te rijden. Ook rijdt ze zich in de selectie van het vrouwenteam Nederland onder de 23. Daardoor rijdt ze verschillende grote wedstrijden waaronder Gent-Wevelgem en in Parijs, op de slotdag van de Tour de France. Toch maakt ze de overstap naar een ander clubteam: Swabo Ladies. Daar voelt ze zich meer op haar gemak. "Je kunt daar jezelf zijn, iedereen wordt geaccepteerd zoals die is." 

Clubcompetitie
Ze begint het jaar goed, maar in de Drentse 8 krijgt ze last van haar rug. Twee dagen later staat Van Baarle er toch weer en wint ze in Strijen. Twee weken later wordt ze er tijdens een wedstrijd snel afgereden: voedselvergiftiging. Ook daar komt ze vrij snel weer overheen en in Veldhoven pakt ze door een overwinning de leiding in de clubcompetitie. Maar in de eerstvolgende wedstrijd ligt ze op de grond. Heup beurs, fiets beschadigd en weer een paar weken uit de running. 

"Ik kwam op het punt dat ik wilde stoppen. Zonder mijn team had ik niet meer gefietst. Ze hebben altijd contact gehouden, een van mijn ploegleiders belde me iedere dag. "

Bij Swabo Ladies is Van Baarle een van de kopvrouwen. “Maar daar ben ik eigenlijk te bescheiden voor, ik vind dat iedereen gelijk is. Daar ben ik soms onzeker over, maar als ik mezelf vergelijk met twee jaar geleden, ben ik nu wel zelfverzekerder. Tijdens de wedstrijden wordt er soms tegen me opgekeken, de druk ligt bij mij.”

“Ik heb nu eenmaal veel gewonnen in de jeugd en ben ‘het zusje van’. Het lijkt me lekker om eens zonder die druk te fietsen, zonder dat mensen verwachten dat ik win. Doordat ik kopvrouw ben, wil ik dat ook waarmaken voor het team. Maar ik moet niet vergeten dat ik pas twintig ben, sommige vrouwen zijn in de dertig.”

Underdog
Van Baarle is in gaan zien dat er meer is dan fietsen. “Ik ben losser geworden en ook leuke dingen ernaast gaan doen. Het is lekker om dan de underdog te zijn en gewoon een normaal mens te kunnen zien. Lukt het niet in het fietsen, ligt er een maatschappelijke carrière in het verschiet. Er bestaat meer dan alleen de fiets.” 

“Maar voorlopig richt ik me vooral op het fietsen. Het liefst rijd ik binnen nu en een jaar bij een UCI-team, maar het is lastig om dat te bereiken. Daar wordt vooral naar uitslagen gekeken.” 

Wat uitslagen betreft is Van Baarle goed bezig. In de finale clubcompetitie is ze twee keer tweede geworden. Overall heeft de Nederlandse het jongerenklassement binnengesleept en is ze als tweede geëindigd in het algemeen klassement. “Ik weet dat ik het niveau heb om bij een UCI-team te rijden, ik heb nog veel potentie.”