Vol verrukking uitkijken naar 2016

Vol verrukking uitkijken naar 2016

Echt van een winter hebben we in Nederland (nog) niet echt kunnen spreken. Hoewel het in het noorden van het land wel eventjes geijzeld of gesneeuwd heeft, hebben vele fietsers in de rest van het land de overweging moeten maken of een windstopper niet te warm is en of dikke of dunne handschoenen aan nou beter is. Het is een gekke gewaarwording. Voor de individuele wedstrijdrenner, die in haar eentje toch niet het verschil kan maken bij het broeikaseffect – waar dit overduidelijk de gevolgen van zijn – en zich er daardoor tijdens haar ritjes niet druk over hoeft te maken, is het heerlijk om aan de uurtjes te komen. Flink trainen voor weer een nieuw wegseizoen. Alhoewel voor sommigen het wedstrijdseizoen juist nu plaatsvindt, in de winter. Die rijden in het veld, op de baan of op het strand – maar veel van die rensters zijn ook wegrenster. Slechts weinig dames focussen volledig op een winterdiscipline. En als dat al de hoofdfocus is, dan rijden ze toch vaak ook wat wedstrijden op de weg in de zomer, om die koershardheid erin te houden.

 


Wielertechnisch wordt 2016 een prachtjaar. Al het gehele najaar kan ik me verheugen op het feit dat we zo’n fantastisch sportjaar tegemoet gaan. Vanwege de Olympische Spelen is het voor alle zomersporten een speciaal jaar, maar voor het wielrennen – en het vrouwenwielrennen in het bijzonder – is het nog eens extra spannend. Hieronder op een rijtje wat we allemaal van wielerjaar 2016 mogen verwachten.

WK veldrijden
Met in veel landen een spannende strijd om de nationale titel in het veldrijden (Cant vs van Loy in België, Harris vs Wyman in Groot-Brittannië en meerdere dames in Nederland), zal de grootste veldritstrijd van het jaar volgen in het Belgische Zolder aan eind van de maand: het WK. Marianne Vos zal niet alleen het NK, maar ook het WK aan zich voorbij laten gaan, en toen Pauline Ferrand-Prevot in november meldde dat ze een ongeluk had gehad op training en zes weken uit de roulatie zou zijn, bleek dat het ook maar afwachten wordt of de huidige Wereldkampioene in het veld haar titel kan verdedigen. Zo niet, dan is de enige veldrijdster van het WK-podium in 2015, Sanne Cant, de torenhoge favoriet. En toegegeven; gunnen we haar niet eigenlijk ook allemaal die regenboogstrepen? Ik in elk geval wel. De Belgische renster die zo dominant is gedurende het hele veldritseizoen, die de beste van Europa is, die verdient het een keer dat ze ook de beste van de wereld is (en inmiddels kan ze ook goed lachen op de podiumfoto!).

Maar ook hier is het geen uitgemaakte zaak. Want de Italiaanse Eva Lechner, met twee podiumplekken en één overwinning bij Wereldbekerwedstrijden dit jaar, de Britse dames Nikki Harris en Helen Wyman, die inmiddels beiden overwinningen op hun naam hebben staan, en Sannes landgenotes zullen allemaal ook aanspraak willen maken op de titel. En dan heb je nog de Amerikaanse Katie Compton en Kaitlin Antonneau, plus Pavla Havlikova en Christine Majerus. De generale repetitie, de Wereldbekerwedstrijd in Heusden-Zolder, werd door Sanne Cant gewonnen. Flikt ze dat kunstje straks weer?

De Women’s World Tour
Dan, na het veldritseizoen, op naar de weg. Daarbij is 2016 natuurlijk een heel bijzonder jaar voor het vrouwenwielrennen, omdat het ‘t eerste wielerseizoen is met een WorldTour voor dames. In 2016 zal die bestaan uit zo’n dertig koersdagen. Daarin zitten de grote wedstrijden als de Ronde van Vlaanderen en andere bekende Wereldbekerwedstrijden, de Giro Rosa, La Course by le Tour de France en de Amerikaanse wedstrijden Tour of California en Philly Cycling Classic. Stuk voor stuk prachtige evenementen en komend jaar dus voor het eerst onder de grote noemer van de Women’s WorldTour. Natuurlijk kennen we deze wedstrijden al, maar toch biedt deze nieuwe WorldTour voor vrouwen mooie perspectieven. Het is alleen al een teken dat de UCI het vrouwenwielrennen serieus neemt en steeds meer omarmt, met daarnaast ook de oprichting van een Women’s Commission, voorgezeten door Tracey Gaudry, die ook vice-president van de UCI is en daarmee de eerste vrouw die deze positie bekleedt.

Bij de WorldTour-wedstrijden gelden ook bepaalde regels, zo moet onder andere de top 20 van UCI-ploegen bij al deze wedstrijden worden uitgenodigd en de organisatoren moeten aan bepaalde media-eisen voldoen. Nu is het de vraag in hoeverre die eisen dit jaar al kunnen worden ingewilligd, zeker bij een wedstrijd als de Tour of Chongming Island, die de afgelopen jaren bekend stond vanwege de minieme informatie die er vanuit de organisatoren naar buiten kwam. In elk geval is het een goede eerste stap, die wellicht gevolgd gaat worden door het instellen van UCI-plóegen, maar sowieso een mooie strijd zal opleveren voor de eerste vrouw die de WorldTour op haar naam zet. Als het énigszins zo spannend wordt als de beslissende Wereldbekerwedstrijd in 2015, de GP de Plouay-Bretagne, dan zijn we in for a treat!

De Olympische Spelen
2016 is ook een Olympisch jaar, altijd bijzonder in de sportwereld. Zolang wielrennen nog geen wintersport heeft in de vorm van veldrijden (waar Marianne Vos tevergeefs veel moeite voor heeft gedaan), richt de gehele wielersport, van het wegwielrennen, de BMX en de baan tot aan de mountainbike, zich op de zomerspelen, die in 2016 in Brazilië plaatsvinden. Wilde Marianne in eerste instantie een poging gaan wagen om op de mountainbike een Olympische titel binnen te halen, zodat ze in drie wielerdisciplines Olympisch goud zou hebben, zit dat er door het blessureleed van de afgelopen jaren niet meer in. Nu wil ze ‘gewoon’ weer voor de Olympische titel op de weg gaan. Maar er azen meer dames op die titel. Lizzie Armitstead gaf in een interview aan Rouleur.cc te kennen dat het winnen van de Olympische Spelen een perfecte manier zou zijn om haar wielercarrière af te sluiten. Nog één keer shinen en dan met een bomvol palmares met pensioen gaan. 

Op de tijdrit kunnen we ook een enerverende wedstrijd verwachten. Ellen van Dijk heeft zich na de wereldtitel in 2013 gericht op het behalen van die nog nét iets bijzonderdere titel: de Olympische. Maar, Anna van der Breggen werd afgelopen jaar op 2 seconden tweede op het WK en zal haar vizier dus nu ook richten op die Olympische tijdrittitel. Als alles meezit in Mariannes herstel, zal Marianne waarschijnlijk als kopvrouw in de wegwedstrijd van start gaan, en moet Anna haar focus verleggen naar die andere wedstrijd waar ze zo veel kans maakt op de overwinning.
Maar de Wereldkampioenes van 2014 en 2015, Lisa Brennauer en Linda Villumsen, zullen óók Olympisch kampioene willen worden én daar veel kans op maken. Om de strijd compleet te maken, heeft Emma Pooley dit najaar na anderhalf jaar pensioen aangekondigd toch mee te willen doen aan die Olympische tijdrit, omdat het parcours haar goed ligt. En aangezien zij haar ‘pensioen’ besteed heeft met het doen van triatlons, hoef je niet bang te zijn dat ze uit vorm is. Na een tweede plek op de Olympische tijdrit in 2008 wil ze deze unieke kans niet laten lopen misschien toch nog één keer in haar carrière Olympische kampioene te worden.

Een WK in Qatar
Na al deze spannende evenementen en wedstrijden – waarbij ik nog niet eens de nadruk heb gelegd op de individuele wegwedstrijden, die ieder al genoeg zijn om zeer enthousiast van te raken –, wordt het jaar afgesloten met een bijzonder Wereldkampioenschap. Voor het eerst vindt dat plaats in Qatar. Vanwege de hoge temperaturen in de Qatarese zomer zal het WK wel een paar weken verplaatst worden naar oktober. De oude plek van het WK wordt direct opgevuld door het EK, die daar wel een mooie gelegenheid zag, omdat die normaal altijd weggestopt zat tussen de nationale kampioenschappen en de Tour de France in juni.

De route is al in grote lijnen bekend. De rensters zullen wel kasseien, maar geen hoogteverschillen in de WK-route terugvinden. Voor het eerst sinds lange tijd maken de traditionele sprinters dus goede kans op een overwinning. Dat is an sich natuurlijk al een spannend feit, maar hoe de rensters het steeds langere seizoen zullen verteren, en dan met een Olympisch jaar in 2016; dat wordt nog spannend. Wie is er in oktober nog fris, en gemotiveerd? De echte sprintsters als Kirsten Wild, Jolien d’Hoore en Chloe Hosking (als Chloe tegen die tijd weer in vorm is) maken kans op de WK-trui, maar kijk je naar de uitslagen in de Ladies Tour of Qatar van de afgelopen jaren, dan maken ook dames als Lizzie Armitstead, Lisa Brennauer, Ellen van Dijk en Amy Pieters kans. En Anna van der Breggen, die de sprinterskoers bij uitstek won in 2015, La Course by le Tour de France, is een renster die vrijwel alle parcoursen aankan en dus ook hier weer kans maakt. En hoe staat het tegen die tijd met de vorm van Marianne Vos? Wellicht doet die weer volledig mee voor de overwinning.
Hoe het ook zij, een bijzonder WK zal het worden. In een omgeving die we niet gewend zijn voor een WK, in een periode waarin de meeste rensters normaal al in rust aan een zwembad liggen of op backpackvakantie gaan. 

Ook zelf wielrennen!
Volop vrouwenwielrennen dus om verrukt naar uit te kijken. Maar tot nu toe gaat het allemaal om het volgen van de profsporters. Voor eliterensters zonder contract is er echter ook nog genoeg om naar uit te kijken. Dit jaar wordt bijvoorbeeld voor de tweede keer de Clubcompetitie gehouden. Een succesvolle eerste editie heeft ervoor gezorgd dat er in 2016 een uitgebreidere competitie zal zijn, met acht wedstrijden in plaats van vijf. Omdat verenigingen nu weten dat de Clubcompetitie er is en hoe dat zo allemaal gaat, gaan misschien wel meer ploegen deelnemen aan de wedstrijdenreeks. Zo zal ik met mijn vereniging, WTC de Amstel, komend jaar ook voor het eerst deelnemen aan de Clubcompetitie, in samenwerking met DTS Zaandam en BRC Kennemerland. Ondertussen onderhoud ik met verschillende dames contact met de KNWU om ook voor beginnende wielrensters en amateurrensters geschikte koersen te creëren en toegankelijk te maken, zodat het koersen op elk niveau kan worden beoefend en iedereen er lol aan beleeft. Want wat je niveau ook is, we hebben allemaal dezelfde passie. Die slogan jat ik maar even schaamteloos van de KNWU, want het is wel zo. Wielrennen is onze passie en ik wens iedereen een passievol 2016 toe!

Jeanine Laudy zat op haar 22e voor het eerst op een racefiets en koerst sinds haar 24e. Daarnaast schrijft ze over (vrouwen)wielrennen voor diverse websites en tijdschriften. Als eliterenster komt ze uit voor de wielervereniging WTC de Amstel