Jaar van de waarheid voor Lotte van Hoek

Jaar van de waarheid voor Lotte van Hoek

Terwijl voor een groot aantal rensters het seizoen pas volgende week begint in de Omloop het Nieuwsblad, stond Lotte van Hoek al vroeg in januari voor het eerst aan de startstreep van een koers. Met haar nieuwe Belgische UCI-ploeg, Lares-Waowdeals, reed ze de Tour Femenino de San Luis, die van 10 tot 15 januari in Argentinië plaatsvond. Door ziekte werd het een valse start van het seizoen, maar niet veel later kon ze zich alweer revancheren in Qatar.

Tekst:  Jeanine Laudy, Foto: Sportfoto

Ze was niet de enige die ziek werd in San Luis. Een groot gedeelte van het peloton kreeg op den duur last van ziekteverschijnselen en een aantal daarvan kon de wedstrijd niet uitrijden, waaronder Lotte. “Toch was de eerste koerservaring met Lares-Waowdeals heel positief. De sfeer in het team was super en een deel van de positieve ervaring kwam ook door de prima organisatie in San Luis. Het is natuurlijk ook een heel andere omgeving dan waar je normaal koerst in Europa. Ik vind het dan ook erg jammer dat ik de vijfde etappe niet heb kunnen fietsen, die had een mooie slotklim van 5 kilometer.”


 

Niet veel later mocht Lotte het echter opnieuw proberen, wel in een volledig andere omgeving; in de Ladies Tour of Qatar. Het vormde het tweede deel van haar voorbereiding op het seizoen. “Qatar is ideaal om snelheid en koershardheid op te doen. Bij de koersen in België en Nederland waar ik de afgelopen jaren aan het begin van het seizoen aan de start stond, merkte je altijd wel wie er naar Qatar was geweest.” Een doel op zich had Lotte niet in Qatar, maar vanwege het misgelopen koersavontuur in Argentinië stond ze toch met de nodige zenuwen aan de start. “Ik heb geprobeerd het team zo veel mogelijk te helpen, maar in de waaieretappes was het vooral overleven.” De resultaten voor het team kwamen er, met de ontsnapping van Alexandra Nessmar in etappe 2 en mooie klasseringen voor Monique van de Ree, waaronder een derde plek in etappe 4 en een 13e plek in het algemeen klassement 

Deze soepele start met het nieuwe team komt na een minder rooskleurige ervaring in 2015, toen Lotte bij het Duitse Feminine Cycling Team reed.  “Het begon bij Feminine eigenlijk allemaal heel goed. De bijeenkomsten en het trainingskamp in Calpe verliepen zoals je dat van een gemiddeld UCI-team kan verwachten. Daarbij was het materiaal prima en werd er flink gepromoot op de sociale media. Ik heb weleens gehoord dat mensen het veelbelovend vonden.” Achteraf bleek echter dat de hoofdsponsor zich nog voordat de eerste koers was verreden had teruggetrokken. Vanaf mei reed Lotte geen koersen meer met de ploeg en moest ze overal individueel starten. “Vanaf juli heb ik gelukkig wel wat wedstrijden met mijn club GRC Jan van Arckel kunnen rijden en de Thüringen Rundfahrt reed ik met de nationale selectie.” In augustus werd duidelijk dat JvA-ploegleider Wim Kruis zowel Lotte als haar ploeggenote Corine van der Zijden weg probeerde te krijgen bij Feminine, maar zonder succes. “Als ik nu terugkijk op dat jaar is het eigenlijk vooral heel zonde.”

In jezelf geloven
Lottes eerste ervaring met een UCI-ploeg was dus niet bepaald positief. Dat ze ooit de stap naar een UCI-team zou kunnen maken, werd voor het eerst duidelijk toen ze in 2013 tweede werd in de Omloop van Strijen. Veel rensters die deze koers winnen worden uiteindelijk ergens prof, zoals Kim de Baat (Lensworld.eu-Zannata), Kirsten Peetoom en Nathalie van Gogh (beiden Parkhotel Valkenburg). “In 2014 wilde ik deze koers daarom heel graag winnen. Het was toen nog een van de weinige wedstrijden voor enkel clubrensters en daarbij kwam ook mijn tweede plek in 2013; winnen was de enige verbetering die nog mogelijk was.” En hoewel dat zeker niet altijd zo gaat wanneer rensters zich voornemen dat ze een bepaalde wedstrijd willen winnen, wist Lotte de Omloop van Strijen in 2014 op haar naam te zetten. 

“Die dag in Strijen heeft me geholpen weer in mezelf te geloven, dat heeft ook zeker bijgedragen aan andere resultaten die ik later in het seizoen behaald heb, zoals winst in de Ronde van Zuid-Oost Friesland. Dat was voor mij opnieuw een dag waarop ik volledig in mezelf geloofde - en die dagen heb ik helaas niet vaak genoeg. Je kunt dan ineens zo veel meer. Ik zat in mei en juni van 2014 echt in een heel lekkere flow, iets wat ik al een paar jaar niet meer had gehad.” Toch maakte Lotte niet al gedurende het jaar de overstap naar een UCI-ploeg, mede omdat ze in juli van dat jaar haar sleutelbeen brak. “Het betekende einde seizoen en een hele vervelende tijd.”

Bijna afgestudeerd
Hopelijk is alle ellende nu voorbij en kan Lotte bij Lares-Waowdeals een mooi seizoen draaien. Momenteel combineert ze het wielrennen nog met een studie, maar over twee maanden mag ze haar laatste tentamen voor de master Internationale Economie maken en vanaf dan kan ze haar tijd volledig in het wielrennen steken. “Ik ben vorig jaar aan deze master begonnen en heb bewust ervoor gekozen iets langer erover te doen. Mijn afstudeerscriptie is gelukkig al af en afgelopen winter heb ik drie maanden een stageopdracht gedaan voor Eddy Merckx Cycles, onze fietssponsor bij Lares-Waowdeals. Dat was een heel leuke ervaring, omdat ik eens iets minder theoretisch bezig kon zijn en de kennis van mijn opleiding kon combineren met mijn interesse voor het wielrennen.” 

Maar hoe leuk ze haar studie vindt, dat Lotte uitkijkt naar de periode na afronding van haar studie is duidelijk. “Ik zou heel graag de draad willen oppakken waar ik hem heb achtergelaten toen ik begon met studeren. Van de keuze die ik toen gemaakt heb, heb ik absoluut geen spijt, want ook mijn studietijd is heel mooi geweest. En met mijn diploma ben ik iets meer verzekerd van een goede baan na mijn wielercarrière. Maar ik ben ook klaar voor een nieuwe fase in mijn leven en daarin zou ik graag nog eens alles eruit halen op de fiets.” Wat dat ‘alles’ dan is, dat weet Lotte nog niet precies, maar ze weet wel dat het komende jaar bepalend zal zijn voor de rest van haar professionele wielercarrière. “Ik hoop in 2016 uit te vinden wat voor renster ik nu werkelijk ben en waar ik uiteindelijk naartoe kan groeien.”