Van de Ree mikt op grote zege

Van de Ree mikt op grote zege

Na een jaar op clubniveau is Monique van de Ree dit jaar weer UCI-renster, bij de Belgische formatie Lares-Waowdeals. In de Ladies Tour of Qatar aan het begin van het jaar sprintte Monique elke dag mee om de ereplaatsen, wat een mooie opsteker was voor de rest van het seizoen. Langzaam maakt ze zich op voor het NK, waar ze dit jaar een goed resultaat hoopt neer te zetten.

Tekst: Jeanine Laudy; Foto: Sportfoto

Niet alleen Monique van de Ree stapte dit jaar over van clubploeg WV de Jonge Renner naar Lares-Waowdeals, ook ploegleider Bart Faes verruilde de ene ploeg voor de andere. “Bart wilde eigenlijk gaan stoppen als ploegleider, maar kreeg nu de kans om bij een UCI-ploeg ploegleider te worden, wat hij een leuke uitdaging vond. Dus ik heb  het geluk dat we nu toch weer samen kunnen werken!”  

 


Monique voelt zich prima op haar plek in deze jonge, Belgische ploeg. “Het is een mooie ploeg, we hebben een gezellige groep! De meeste meiden komen over van een clubploeg, net als ik. Maar ik denk dat we het als beginnende UCI-ploeg niet slecht doen. Als je terugkijkt naar het eerste deel van het seizoen, dan hebben we een heel mooi programma mogen rijden; de Tour Femenino de San Luis, Qatar en veel Belgische klassiekers. Daar ben ik erg blij mee, hopelijk hebben we in de tweede helft van het seizoen net zo’n mooi programma. Dat het koersprogramma en materiaal top zijn vind ik wel belangrijk bij een ploeg, en dat is hier allemaal dik in orde.”

Achter de feiten aan
Monique doet nu weer mee op het hoogste niveau, nadat ze een jaar als clubrenster bij De Jonge Renner heeft gereden. Alhoewel ze het prima naar haar zin had in de clubploeg van haar trainer Jamie van Rijswijk, had ze natuurlijk liever op UCI-niveau gekoerst in 2015. “Door mijn bekkenbreuk in 2014 heb ik dat jaar echter niet veel resultaten kunnen neerzetten en fietste ik een beetje achter de feiten aan. Achteraf had ik het misschien anders moeten aanpakken, maar dat is achteraf. Eind november van dat jaar, veel te laat, kreeg ik te horen dat ik niet kon blijven bij mijn ploeg [Parkhotel Valkenburg] en de andere ploegen zaten natuurlijk al vol. Ik had toen de keuze: stoppen of een jaar bij een club rijden.” 

Die keuze was niet moeilijk, want stoppen zag Monique nog niet zitten. Nadat ze haar diploma Sport & Bewegen behaalde, heeft ze ervoor gekozen fulltime voor het wielrennen te gaan. Een tijdje heeft ze werken en wielrennen gecombineerd, maar dat beviel niet goed. “Ik doe liever één ding goed dan twee dingen half.” Maar Monique heeft in haar wielercarrière een paar keer tegenslag gekend, zoals haar bekkenbreuk in 2014 en een overtraining in 2011. Ze had voor haar gevoel nog niet alles uit het wielrennen gehaald. Dus reed ze in 2015 in het shirt van De Jonge Renner. “Ik heb het enorm leuk gehad! De sfeer binnen de ploeg was erg gezellig met Bart en Jamie als hele fijne ploegleiders. Jamie is met zijn bedrijf wielertrainer.com ook mijn trainer en dat was wel een goede combinatie. Hij kon in de koersen zien waar ik nog tekortkwam of juist wanneer ik even rustiger aan moest doen. Ik heb mooie resultaten behaald en het super naar m'n zin gehad.”

Top 5
Maar toen de mogelijkheid zich voordeed om weer het stapje omhoog te maken, greep Monique die kans uiteraard direct aan. “Mijn eerste doelen dit jaar waren podium rijden in de Ronde van Qatar en top 10 in een voorjaarsklassieker. Dat eerste is gelukt, met een derde plek in etappe 4.” Die top-10-plek in een voorjaarsklassieker lukte helaas net niet, maar Monique werd wel 14e in Le Samyn des Dames en 15e in de Drentse Acht van Westerveld. 

“Mijn volgende doel is het NK in Goeree-Overflakkee, ik denk dat ik daar een mooie uitslag kan rijden. Top 5 moet mogelijk zijn.” Hoe haar seizoen de rest van het jaar eruit gaat zien is nog niet zeker. “Er komen nog mooie eendaags wedstrijden aan, waar ik hoop dat we mogen starten, maar dat is nog even afwachten. In de etappekoersen zoals de BeNe Ladies Tour, Holland Ladies Tour en Lotto Belisol Belgium Tour wil ik altijd graag goed zijn.” Voor iets verder in de toekomst heeft Monique ook een duidelijk doel voor ogen. “Ik zou, net als iedereen denk ik, ooit graag eens uitkomen voor Nederland op een WK. Maar daarvoor moet ik wat harder mijn best doen,” zegt ze lachend. 

Hetzelfde shirt als de mannen
Het is inmiddels Monique’s twintigste competitiejaar. “Ik ben op mijn negende jaar begonnen met fietsen, het is alweer mijn tiende jaar als elite-dame!” Aan iemand die al zo lang meedraait in het vrouwenwielrennen en in veel verschillende ploegen heeft gereden, moeten we natuurlijk de vraag stellen hoe zij denkt dat het vrouwenwielrennen, zowel op club- als profniveau, zich het beste verder kan ontwikkelend. Het antwoord op die vraag vindt ze lastig, maar ze doet voor ons graag een poging. “Ik weet niet precies wat er allemaal bij komt kijken om dit te realiseren natuurlijk, maar hoe ik het graag zou zien is als volgt. Alle mannelijke WorldTour-ploegen moeten verplicht een damesteam hebben voordat ze een licentie krijgen. Er gaat veel geld om in het mannenwielrennen, dus dit zou mogelijk moeten zijn. Ik denk dat het voor sponsoren aantrekkelijker is om in het vrouwenwielrennen te stappen als vrouwen in hetzelfde shirt rijden als de mannen. Daardoor zouden alle dames die in een WorldTour-ploeg zitten ook een minimumloon kunnen krijgen.” Dat dat minimumloon dan hoger moet zijn dan de minimale vergoeding die UCI-rensters momenteel krijgen, spreekt voor zich. 

Op het gebied van wedstrijden ziet Monique ook de grootste rol voor de WorldTour weggelegd. “Alle WorldTour-wedstrijden waar een mannen- en vrouwenwedstrijd van is, en waarvan de mannenwedstrijd live op televisie is, moet worden afgewisseld met de beelden van de vrouwenwedstrijd.” En dan niet slechts de laatste paar meters zoals in de Ronde van Vlaanderen het geval was, maar minimaal het laatste uur van de vrouwen live op televisie. “En clubrensters die in speciaal geselecteerde wedstrijden top 5 of top 10 eindigen, zouden een contract moeten kunnen afdwingen bij een UCI-ploeg of minimaal een stageplek. Iets vergelijkbaars als bij de TopCompetitie van de mannen gebeurt.” Daar krijgt de winnaar van de TopCompetitie een plek bij de pro-continentale ploeg Team Roompot-Oranje Peloton aangeboden. 

Monique heeft een dergelijke constructie niet meer nodig, zij zit weer bij een UCI-ploeg. Lares-Waowdeals haalt momenteel vooral in de kleinere koersen al aardig wat overwinninkjes binnen. Wellicht lukt het Monique om later in het jaar die eerste grote overwinning voor de ploeg binnen te slepen!