Karin Théolier: ‘dochter van’, ‘moeder van’ en eigen baas

Karin Théolier: ‘dochter van’, ‘moeder van’ en eigen baas

Een elegante, slanke, blonde vrouw wacht ons op bij de auto en stelt zich voor als Karin Théolier. Ze praat Nederlands, met een heel licht Franse tongval. Ze neemt ons mee naar het terras van een chalet, waarvandaan je een prachtig uitzicht hebt over de bergen aan de andere kant van de grote weg. We zitten in Valfréjus, een wintersportplaats niet ver van de Italiaanse grens. Ook in de zomer wordt deze plek steeds populairder, voor fietsers die er met hun wegfiets of mountainbike naartoe komen. Maar het is nu juni, dus het is nog een beetje rustig in het dorp. De meeste winkeltjes zijn nog dicht. Dat zal volgende maand wel anders zijn.

Voordat we aan een uitgebreide barbecuemaaltijd beginnen, stelt Karin ook haar familieleden voor, die ze voor de gelegenheid heeft uitgenodigd. Haar man Jacques, kinderen Kim en Steven, en vader Jan. Verder is er nog een andere dame aanwezig, Sandra. Ze is één van de inmiddels vier Nederlanders in Valfréjus. Het waren er ooit vijf, maar eentje is weer teruggegaan naar Nederland. De vier zoeken elkaar regelmatig op, want het dorp is klein en een gemeenschappelijke achtergrond bindt.

 


Théolier is niet Karin’s meisjesnaam, dat is Janssen. Dat maakt haar vader Jan Janssen. Juist, ‘de’ Jan Janssen. Tour-winnaar van 1968, wereldkampioen van 1964 en Vuelta-winnaar van 1967. De aanleiding voor deze ontmoeting en gezellige avond is een persreis door de Maurienne-vallei, die wordt afgesloten in één van de chalets waar Karin eigenaar van is en die ze verhuurt aan skiërs en fietsers. Het chalet waar we overnachten en deze avond aan de barbecue gaan, heet Punta Bagna en heeft vijf kamers voor twee personen, met een eigen badkamer bij elke kamer. Prachtig ingericht. Ik slaap op de ‘champagne’-kamer, met dat thema in allerlei details doorgevoerd. Niet in een fles champagne op de kamer, maar die wordt ons even later op het terras aangeboden als aperitief.

Karin is op haar twintigste naar Frankrijk geëmigreerd, de liefde achterna. Dezelfde liefde waar ze nu nog mee samen is en twee prachtige kinderen mee heeft; Jacques. Nadat ze eerst jaren in allerlei accommodaties werkte in loondienst, heeft ze enkele jaren geleden in samenwerking met een Nederlandse aannemer een aantal chalets laten bouwen, die ze nu verhuurt. De chalets zijn verschillend in grootte, met Punta Bagna als een van de grootste, met dus ruimte voor tien personen. Het chalet is tegen de bergwand gebouwd en bestaat uit drie verdiepingen; twee slaapkamers op de onderste verdieping, drie op de middelste en op de bovenste een prachtige woonkamer met keuken, volledig (smaakvol!) ingericht, met een fantastisch uitzicht op de bergen. Ik zou hier zo een week, zo niet langer kunnen blijven en dat uitzicht zou me nog geen minuut vervelen. Wat zijn de Alpen prachtig!

Alleen Jan en Pierre een fiets

Met een aantal Nederlandse profrensters van bekende papa-coureurs, waaronder Lucinda Brand, Floortje Mackaij en natuurlijk de bekendste, Roxane Knetemann, vroeg ik me af of Karin zelf niet ook had willen fietsen of koersen. “Nee, ik heb nooit gekoerst. Mijn jongere broertjes Jan en Pierre kregen allebei een fiets, maar ik niet.” Er was duidelijk geen sprake van wrok, het was gewoon een matter of fact statement. Zo is het gegaan, klaar. Haar broers hebben inmiddels het fietsenbedrijf van hun vader overgenomen en zijn zelf ook nooit grote profrenners geweest. Deels omdat zij niet in de voetsporen van hun vader konden treden. Dat is natuurlijk ook enorm lastig - kijk naar Erik Zabel en Axel Merckx. Pierre heeft het wel nog geprobeerd, maar voelde telkens de druk van de ‘zoon van’ en het niet kunnen waarmaken van het niveau van zijn vader. Het koersleven was voorbij en hij heeft nu samen met zijn broer een mooie fulltime functie aan het runnen van de Jan Janssen-fietsfabriek.

Juist daarom zou het anders kunnen zijn geweest voor Karin. Als dochter van een mannelijke coureur word je toch net wat minder met elkaar vergeleken. Maar in de tijd dat Karin opgroeide was het anders. De wereld van het vrouwenwielrennen was toen bij lange na nog niet wat die nu is. Vraag Jan Janssen wat hij van het huidige vrouwenwielrennen vindt en hij benoemt het feit dat de dames er tegenwoordig toch wel een stuk ‘prettiger’ uitzien, met make-up, gelakte nagels en verzorgd haar. “Leontien van Moorsel was de eerste die er fatsoenlijk uitzag. En Marianne Vos is ook een enige vrouw, toch?”, vertelt Jan Janssen. Het lijkt me duidelijk wat hij vond van de profrensters die in zijn tijd rondreden. Ik kan me zo voorstellen dat hij alleen al gruwelde van het idéé dat zijn dochter zich daartussen moest begeven.

Nederlandse slalommer

Hoe anders is dat voor Karin’s eigen kinderen. Aangezien zij opgroeiden in Valfréjus werden ze opgevoed met de wintersport. Jacques Théolier is een bekende ski-trainer en heeft al het Franse, Zwitserse en Italiaanse team getraind. Vanaf komend seizoen gaat hij voor het Zweedse team aan de slag. Zowel Kim als Steven hebben zelf ook op hoog niveau geskied. Kim kreeg echter last van een blessure en moest haar topsportcarrière vaarwel zeggen. Ze is momenteel in opleiding tot skilerares en zal naast een baan in de toerismesector dus waarschijnlijk toch haar geld gaan verdienen met skiën.

Steven skiet nog steeds als topsporter. Hij skiede al World Cups als lid van het Franse team. Helaas kreeg ook hij te maken met een blessure en raakte hij zijn plekje in de Franse selectie kwijt. Maar; daar komt de dubbele nationaliteit om de hoek kijken! Vanwege zijn Nederlandse paspoort mag hij ook voor ons land uitkomen en vanaf dit jaar is Nederland dus een slalom-skiër rijker. Vorige week werkte hij in Iseran zijn eerste training in het oranje tenue af en zijn doel is uiteraard om zich te plaatsen voor de Olympische Spelen van Pyeongchang in 2018. Steven Théolier; onthoud die naam!

Goed voor elkaar

Uiteindelijk heeft het niet slecht uitgepakt, dat Karin nooit zelf gekoerst heeft of profrenster is geworden. Nu heeft ze immers een prachtig bedrijf en je ziet aan alles dat ze een geboren carer is. Ze is een geweldige gastvrouw, die haar gasten met veel liefde ontvangt. Met de komst van haar chalets hoef je in Valfréjus niet meer in een van de ‘blokjes’ van de grote ski-accommodaties te verblijven, maar kun je heerlijk relaxen in een fantastisch eigen appartement. Ze is vol trots over haar vader en de prestaties die hij heeft geleverd. Haar ogen beginnen te glinsteren als ze over Steven’s ski-carrière vertelt. En je hoeft maar een blik op haar Facebook-account te werpen om te zien dat zij en haar dochter Kim – beiden gezegend met dezelfde goeie genen – vier handen op één buik zijn.

Ik schrijf voor Women’s CyclingOnline over profrensters en eliterensters, maar ik maak deze ene keer graag een uitzondering voor een niet-renster, of could have been-profrenster. Karin Théolier heeft het leven goed voor elkaar en ik bewonder haar daarvoor. En dat ze op een prachtige plek woont, dat heeft ook de NOS-redactie van De Avondetappe in 2012 ontdekt!

Voor een sfeerimpressie van onze avond met Karin en Jan Janssen, bekijk dan het mooie filmpje dat het Frans toerismebureau in Nederland, Atout France, heeft gemaakt. 

Speel mee met ons Tourspel, onder de eerste 800 inzenders verloten we bidons van profploegen