Het einde van het seizoen betekent afscheid nemen

Het einde van het seizoen betekent afscheid nemen

Het einde van het seizoen nadert en hoewel er dan altijd nog het Nederlands Studenten Kampioenschap, het Nederlands Club Kampioenschap en het Wereldkampioenschap is om naar uit te kijken, is het ook de tijd waarin transfers worden aangekondigd en rensters besluiten met pensioen te gaan. Het einde van het seizoen is daarom altijd een tijd van afscheid nemen.

Afgelopen weekeinde in de GP Plouay gaven de ploeggenoten van de Amerikaanse Evelyn Stevens haar een passend afscheid toen ze gezamenlijk op een achterstand over de streep kwamen. Wereldkampioene Lizzie Armitstead, Nikki Harris en Kasia Pawlowska vestigden alle aandacht op hun ploeggenote Evie, die in Frankrijk haar laatste wegwedstrijd in dienst van Boels-Dolmans reed. Ze zal alleen nog het WK rijden als de Amerikaanse bond haar daarvoor selecteert – maar dat zal toch wel? Toen ze nog niet onder contract stond van een profploeg mocht ze al mee naar het WK, dus ik ga ervan uit dat USA Cycling de werelduurrecordhoudster ook in het jaar van haar afscheid nog meeneemt naar het WK, dit jaar in Qatar. Voor haar team komt ze nog uit op de ploegentijdrit op het wereldkampioenschap.

 


Vera Koedooder
In Nederland nemen we óók afscheid van een ‘icoon’. Een groot woord, maar zo mag je Vera Koedooder toch wel noemen. Ruim vijftien seizoenen heeft ze deel uitgemaakt van het Nederlandse profpeloton. Maar dit jaar is dan toch echt haar laatste. In het tenue van de Nederlandse Parkhotel Valkenburg-ploeg maakt Vera Koedooder deze zomer haar laatste ronde langs alle (prof)criteriums. Toen ze eind vorig jaar naar deze ploeg verhuisde, vertelde ze daarbij al dat dit haar laatste seizoen zou worden en dat ze het mooi vond om haar wielercarrière af te sluiten bij een ploeg uit Nederland. Ze wordt op 31 oktober 33 jaar, een mooie leeftijd om met wielerpensioen te gaan.

‘Elke renster gaat erover nadenken als ze 30 wordt. Hoe lang ga ik nog door? Ben ik er al klaar voor om te stoppen?’, beantwoordt ze speaker Jan Burger bij de Ronde van Beverwijk. Zoals we van Vera weten vindt ze het prachtig om criteriums te rijden en is dan ook vaak aanwezig, vooral bij de koersen in haar thuisprovincie Noord-Holland en de Brabantse criteriums. Menigmaal heb ik haar vervloekt als ik aan de start van een criterium stond en ik zag die lange Vera in het startvak aanschuiven. Want als Vera aan de start van een koers staat, dan weet je dat het hard gaat. En ik als gemiddelde hobbyrenster kan daar dan niet altijd tegenop. 

Maar, ‘dit is echt mijn laatste jaar’, verzekert ze Jan. En ook al zag ik haar als renster dan bij voorkeur niét dan wel aan de start van een wedstrijd verschijnen, dat we Vera gaan missen in het Nederlandse profpeloton en in de Nederlandse wedstrijden is zeker het geval. Vera ‘is’ een beetje het Nederlandse vrouwenwielrennen. Ze was de Nederlands kampioene tijdrijden in beide junior-jaren, werd als eerstejaars belofte direct Europees kampioene op de baan in de puntenrace, behaalde bij de elite ook diverse nationale titels op de baan en vertegenwoordigde ons land bij tal van internationale wedstrijden. En daarnaast weet je dat ze altijd zal aanvallen en er een spannende race van zal maken. Het afgelopen Nederlands kampioenschap op de weg ging ze er nog vandoor met Roxane Knetemann, Nina Kessler en Riejanne Markus. Een prachtig kwartet, waarvan ik stiekem hoopte dat ze met z’n vieren zouden gaan sprinten voor de overwinning. Maar we weten allemaal hoe de wedstrijd afliep en dat Anouska Koster een jaar lang het rood-wit-blauw mag dragen. Ook een renster die je zo’n titel gunt, trouwens. 

Minder definitief afscheid
Ik word altijd een beetje emotioneel van deze periode in het jaar. Of ik die mensen nu persoonlijk ken of niet, het is toch een verandering in het peloton en dat is nooit leuk (meestal niet, in elk geval). Met transfers naar andere ploegen moeten ploeggenoten ook afscheid van elkaar nemen en alhoewel dat afscheid minder definitief is, is het toch ook weer zo’n ‘momentje’, zoals bij Roxane Knetemann, die even de aandacht vestigt op het feit dat zij en Lucinda na vier jaar voor andere ploegen zullen gaan rijden. Lucinda Brand vertrekt naar Liv-Plantur, terwijl van Roxane Knetemann in Franse dienst gaat rijden.

Nog wat afscheid te gaan
Ik verwacht nog wel wat overstapaankondigingen van clubploegen naar profploegen, en ook nog niet alle profrensters hebben de ploeg aangekondigd waar ze in, of vanaf, 2017 voor zullen rijden. Een aantal spannende weken komt er dus nog aan en er zal nog vaker afscheid genomen moeten gaan worden! 


Foto: © Sportfoto