Jeanine Laudy: '2016, een retrospectief'

Jeanine Laudy: '2016, een retrospectief'

Alsof het niks is, is het seizoen alweer voorbij gevlogen. Ik heb dit jaar nooit echt het gevoel gehad dat ik ‘in’ het seizoen zat. Ik weet niet precies waar dat door kwam, maar ik ging van het gevoel dat ik me aan het voorbereiden was op het seizoen direct naar ‘nog even de laatste wedstrijdjes’. Ach ja; volgend jaar nieuwe poging! 

Ondertussen zat ik als journalist juist wel volop in de profwedstrijden. Vooral aan het begin van het jaar heb ik er flink wat zelf bezocht in België en Nederland, en met de artikelen die ik er door het jaar heen over schreef voor Ella CyclingTips heb ik vooral de Women’s WorldTour nauw in de gaten gehouden. En dat was dan natuurlijk ook een van de smaakmakers van het afgelopen seizoen.

 


Women’s WorldTour
Het moest de vrouwensport een stuk aantrekkelijker maken voor sponsoren, interessanter voor kijkers en vooral meer gelijktrekken met de mannen. En de introductie van de Women’s WorldTour heeft dat ook deels voor elkaar gekregen. Het was dit jaar een reeks met mooie wedstrijden. Echte traditionele wedstrijden die bij een dergelijke wedstrijdreeks horen, zoals de Ronde van Vlaanderen, Strade Bianche en Giro Rosa. Maar ook de nieuwe wedstrijden kregen een kans, zoals de Prudential RideLondon en Aviva Women’s Tour in het Verenigd Koninkrijk, La Course en La Madrid Challenge. En dan waren er nog die Wereldbekerwedstrijden die al lange tijd bij het vrouwenwielrennen horen: de Trofeo Alfredo Binda, GP Plouay en de wedstrijden in Vårgårda. Een prachtig programma en prima voor de eerste editie van de Women’s WorldTour.

Er zijn echter toch ook nog wel wat verbeterpuntjes te benoemen. Waar vrijwel alle Wereldbekerwedstrijden vorig jaar namelijk live werden gestreamd, was het dit jaar heel vaak toch weer goeie, ouwe Twitter die ons van informatie over de koers moest voorzien – en in sommige gevallen was dat er niet eens. Niet WorldTour-waardig. En de introductie van Women’s WorldTour-teams, met verplichte aanwezigheid bij die koersen, zal op den duur toch ook echt moeten doorgevoerd worden. Hoe dat financieel precies moet weet ik nog niet, maar daar moet men in goed overleg toch wel uit komen? De UCI is zich nu echter aan het bezighouden met een vernieuwde mannen-WorldTour, dus de vrouwen zullen wel weer even op een laag iutje worden gezet. Maar ik hoop dat de Women’s WorldTour zich verder blijft ontwikkelen. Dat verdient het vrouwenwielrennen. 

Olympische Spelen
Eens in de vier jaar is het een extra bijzonder wielerjaar, want dan is het een Olympisch jaar. En dat was dit jaar het geval! Met Marianne Vos’ afwezigheid in 2015 werden we ons daar al heel vroeg bewust van. Want het gehele seizoen 2015 was men in volle afwachting of Marianne ooit nog wel op haar oude niveau zou kunnen terugkeren en haar titel van 2012 zou kunnen verdedigen. Inmiddels was duidelijk dat Anna van der Breggen een goede opvolger van Marianne zou kunnen worden, maar je gunde Marianne ook de kans om zelf haar titel te kunnen verdedigen. 

Dat lukte en TeamNL had met Anna en Marianne twee absolute toppers om de titel mee binnen te kunnen slepen. Maar Annemiek van Vleuten zorgde voor een Nederlandse stunt uit onverwachte hoek. Natuurlijk was het duidelijk dat ze een superknecht was die het team in Rio had, maar zelf had ze grootsere plannen en terecht; ze was de beste in koers op die bewuste 7 augustus. Ik hoop dat ze er ooit vrede mee kan hebben hoe de wedstrijd verlopen is. Ik kan me niet voorstellen hoe ze de weken erna heeft moeten beleven, met Anna die overal (terecht) werd gehuldigd en feestvierde. Datzelfde geldt voor Ellen van Dijk, die zonder haar greppelactie sowieso een medaille had behaald en misschien ook wel goud had gewonnen.

Over die huldigingen wil ik trouwens nog wel even een puntje aanstippen. Alle gouden-medaillewinnaars werden gekroond tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Die benoeming is er vanwege “bijzondere verdiensten jegens de samenleving” en van verdiensten is dan weer sprake “indien iemand zich geruime tijd ten bate van de samenleving heeft ingespannen of anderen heeft gestimuleerd, of wanneer iemand één of meer opvallende prestaties heeft geleverd of werkzaamheden heeft verricht die voor de samenleving een bijzondere waarde hebben”. Op basis van dat eerste zouden alle topsporters natuurlijk eigenlijk geridderd moeten worden, maar ik vind dat in deze situatie juist Annemiek zeker wel geridderd had moeten worden. Dan maar een uitzondering maken. Ze had die gouden medaille zo goed als binnen, maar zelfs als dat niet zo is; ze was de beste in koers. Ze legde íedereen erop in de Braziliaanse bergen. En daarnaast heeft ze, eigenlijk nog meer dan Anna, Nederland wel op de kaart gezet. Want de sociale media ontplofte met berichten over en aan Annemiek van Vleuten na het noodlottige incident. Uiteraard omdat ze gevallen was, maar toch ook vooral omdat ze op weg was geweest naar goud. Het had misschien het leed van de wedstrijd een beetje kunnen verzachten voor Annemiek. Vind ik jammer…

We zijn er nog niet
2016 blijft ook aan het einde van het jaar een bijzonder wielerjaar. Vanwege de Olympische Spelen is het Europees Kampioenschap verplaatst naar september en dat kwam ook perfect uit met het Wereldkampioenschap dit jaar, want september is toch nog veel te warm in Qatar, waar het WK dit jaar wordt gehouden. En misschien dat het voor de profrensters zelf wat minder prettig is, omdat het seizoen er wel lang van wordt, maar ik vind het een leuk vooruitzicht dat we volgende maand gewoon nog een grote wegwedstrijd hebben om van te genieten! Bij de mannen loopt het seizoen altijd nog tot en met oktober, met de WorldTour-wedstrijd Il Lombardia, maar voor de vrouwen is het na september altijd wel zo’n beetje voorbij. Niet dit jaar dus!

Op 15 oktober zullen dit keer vooral de sprinters strijden voor die regenboogtrui. Eindelijk een kans voor de Kirsten Wilds, Jolien D’Hoores en Chloe Hoskings om die felbegeerde trui te bemachtigen. Het is wellicht de enige keer in hun hele carrière dat een WK op een dergelijk sprintersvriendelijk parcours wordt gehouden, dus de druk is hoog! Hopelijk vindt de Poldercross in Kruibeke op een ander tijdstip plaats dan het WK, want die dag gaan de vrouwen op de weg nog eventjes voor!