Dideriksen wint Drenthe, Brand is derde

Dideriksen wint Drenthe, Brand is derde

Amalie Dideriksen heeft de Ronde van Drenthe gewonnen. De Deense wereldkampioene van Boels-Dolmans toonde zich de snelste van een kopgroep van vier.

Lucinda Brand eindigde achter Elena Cecchini op de derde plek. Annemiek van Vleuten eindigde op de vijfde plaats.

Dideriksen was blij met haar eerste zege als wereldkampioene op de weg: "Dit was mijn langste wedstrijd ooit. Het was onzeker of de achtervolgers aan konden sluiten, maar ik zat klaar om het af te maken voor het geval we vooruit bleven. Blij dat me dat gelukt is. Winnen in deze regenboogtrui is natuurlijk mooi. We voelden geen druk na de eerste wedstrijden waarin we niet wonnen, ook al was het vorige seizoen nog beter begonnen. Er zit genoeg kwaliteit in deze groep, we wisten dat het er een keer uit zou komen. Ik werd vandaag in een zetel naar de finale geloodst, je moet hier in een dergelijke lange en zware wedstrijd zuinig met je energie om springen. Mijn ploeggenoten reden het gat op de ontsnapte Ellen van Dijk dicht en toen was het aan mij. Ik zat op de goede plek om mee te springen toen de kopgroep ontstond en wist dat ik een kans had om te winnen. Wel ging ik de sprint iets te laat aan, maar dat kon ik gelukkig herstellen. Na deze wedstrijd ga ik trainen op Mallorca, hierna is Gent-Wevelgem mijn eerste koers en vervolgens rijd ik de Energiewacht Tour."

 


Een eerste echte aanval kwam op naam van Mieke Kroger (Canyon/Sram). Ze kneep ertussen uit op de keien tussen Valthe en Exloo, kreeg een halve minuut, maar zag al snel het zinloze voor haar actie in . De echte finale werd ingeluid door Ellen van Dijk, die op een goede dertig kilometer van de meet versnelde op de VAM-berg. De renster van Sunweb werd terug gehaald, waarna Cecchini, Brand, Dideriksen en wereldbekerleidster Elisa Longo Borghini in de finale een kloof wisten te slaan. Brand kon in de sprint geen potten breken tegen de wereldkampioene. "Ik kom steeds dichterbij de winst in deze wedstrijd, het moet er nog maar van komen, maar vandaag zat er niet meer in. Natuurlijk baal ik nu, want ik maakte voor mijn gevoel een fout in de finale. Ik ging te vroeg aan, waardoor ik de anderen in een zetel bracht. Dat is balen, want ik heb een sterk voorjaar en reed ook hier een sterke koers. Maar tegen deze sterke en snelle rensters kon ik me niet veroorloven een fout in de sprint te maken. Het is een zware koers geworden - ook dankzij de inspanning van Ellen - waarmee we als vrouwenpeloton hebben laten zien dat we ook in een koers zonder wind en regen er een loodzware koers van konden maken. Ik rijd nu tot en met de Energiewacht Tour nog met de ambitie er een mooi voorjaar van te maken."